فروکروم آلیاژی از کروم و آهن است که به عنوان یک افزودنی آلیاژی مهم در فولادسازی شناخته می شود. بر اساس ترکیب شیمیایی، فروکروم به فروکروم پرکربن (محتوای کربن 4 تا 8 درصد وزنی)، فروکروم متوسط کربن (محتوای کربن 0/5 تا 4 درصد وزنی)، فروکروم کم کربن (محتوای کربن 0/15 تا 0/50 درصد وزنی)، فروکروم فوق کم کربن (محتوای کربن حداکثر 0/06 درصد وزنی)، فروکروم میکروکربن (میزان کربن کمتر از 0/03 درصد وزنی) و آلیاژ کروم سیلیکون و فروکروم نیتریده تقسیم بندی می شود. نقطه ذوب فروکروم تقریبا 1550 درجه سانتیگراد است. افزودن کروم به فولاد می تواند به طور قابل توجهی استحکام و نقطه تسلیم و همچنین مقاومت به خوردگی و مقاومت به اکسیداسیون فولاد را افزایش و ازدیاد طول را به میزان ناچیزی کاهش دهد. علاوه براین، وجود کروم در فولادهای کربنی باعث بهبود سختی و مقاومت در برابر سایش آنها می شود. کروم در فولاد با استفاده از فروکروم اضافه می گردد. فروکروم به طور عمده در تولید فولاد ضد زنگ، فولاد بلبرینگ، فولاد ابزار، فولاد نیترید شده، فولاد مقاوم در برابر حرارت، فولاد کوئنچ تمپر و فولاد مقاوم در برابر هیدروژن استفاده می شود. آزمایشات نشان می دهد که تنها زمانی که محتوای کروم از 12 درصد وزنی بیشتر شود، مقاومت به خوردگی فولاد بهبود می یابد. فروکروم از مخلوط سنگ معدن کرومیت و آهن و مواد افزدونی دیگر در یک کوره قوس الکتریکی تولید می شود. فرو کروم عمدتا در آفریقای جنوبی، چین، قزاقستان، روسیه و هند تولید می شود. اکثر فروکروم کم کربن برای تولید فولاد ضد زنگ و فولادهای آلیاژی خاص استفاده می شود. بنابراین، عرضه و تقاضای فروکروم ارتباط تنگاتنگی با عرضه و تقاضای بازار فولاد ضد زنگ دارد.