فروسیلیکومنگنز آلیاژی با 60 الی 72 درصد منگنز، 12 الی 20 درصد سیلیسیم و 1/5 الی 2 درصد کربن است و دارای خاصیت اکسیدزدایی و گوگردزدایی بوده و نقش آلیاژسازی دارد، بطوریکه استحکام کششی، چقرمگی، سفتی، مقاومت در برابر سایش و سختی پذیری فولاد را افزایش می دهد. مواد اولیه جهت تولید فروسیلیکومنگنز شامل سرباره حاصل از فرآوری فرومنگنز پرکربن یا سنگ معدن منگنز، کک، کوارتز و فلاکس است. دمای ذوب آن بالا است و انرژی زیادی جهت احیا کوارتز به سیلیسیم مورد نیاز است و فرآیند تولید فروسیلیکومنگنز حدود 3800 الی 4800 کیلووات ساعت در هر تن محصول برق مصرف می کند. فروسیلیکومنگنز در مقایسه با فرو منگنز، محتوای سیلیسیم بالاتری دارد. سیلیسیم حلالیت کربن در آلیاژهای منگنزدار را کم میکند، در نتیجه محتوای کربن با محتوای سیلیسیم نسبت عکس دارد. اکسیدزدایی با فروسیلیکومنگنز نسبت به فروسیلیس منجر به فولاد تمیزتری می شود. سه نوع سیلیکومنگنز تجاری وجود دارد: سیلیکومنگنز پرکربن (کم منگنز)، سیلیکومنگنز متوسط کربن (متوسط منگنز) و سیلیکومنگنز کم کربن (پرمنگنز).